Zonnekerk december

Op 8 november kwamen we als “Shalom” groep bij elkaar.
Onder het genot van een kopje koffie en thee bespraken we elkaars lief en leed.
Deze avond was Marun onze gast en zij had haar hondje Sheppie meegenomen. Dit hondje zorgde voor veel vreugde en grappige momenten en hij genoot van alle aandacht.
De Paaskaars werd aangestoken door Sjoertje, en ons gebed had als thema “danken” vanwege de dankdag in die week.Er is veel om voor te danken, vooral het feit dat je een veilig huis hebt en een dak boven je hoofd. Ook dat we deze avond weer fijn met elkaar samen konden zijn en naar verhalen luisteren en zingen is een reden om te danken. Daarom vroegen we in ons gebed om steun en hulp voor mensen die dit alles niet hebben.
We zongen ons vaste lied “Shalom chavarim” en “Jezus is de goede Herder.”

Daarna vertelde Trudy het verhaal van de krekel en de mier wat ook in de dankdienst besproken was.

De krekel die de hele zomer lekker aan het zingen en muziek maken was, terwijl de mier heel hard aan het werk was om etensvoorraden aan te leggen voor de winter.

Toen het eenmaal winter was had de mier een warm onderkomen en genoeg te eten. De krekel had geen huis en eten en vroeg om hulp bij de mier, maar die wilde niet helpen: ”dan had je van de zomer ook maar harder moeten werken, nu heb je honger en heb je het koud maar dat is eigen schuld dikke bult.”
De krekel was verdrietig en zei: ”Maar ik toch gezorgd dat het gezellig en vrolijk was terwijl jij aan het werk was?”
En eigenlijk waren we het er allemaal over eens dat de mier best had kunnen helpen. Want muziek maken is toch ook heel belangrijk voor mensen om naar te luisteren en van te genieten?
We hadden daar een leuke discussie over. Iedereen doet zijn best, wat voor werk je ook doet, alles is even belangrijk.

Tijdens de 2e pauze bespraken we waar we dit jaar voor gaan sparen. En we hebben besloten om voor Albanië te sparen, het project van de fam. Zwerver. Voor een gezin die nu in een heel gebrekkig huis woont.

Na de pauze kwam het verhaal van de werkers in de wijngaard.
s’Morgens vroeg werd afgesproken dat een aantal mannen voor 1 zilverstuk gingen werken in de wijngaard.
De hele dag kwamen er nieuwe werkers bij om toch maar te zorgen dat het werk af kwam.
Zelfs aan het eind van de dag kwamen er nog een paar mannen bij om de laatste werkzaamheden te verrichten.

Toen de opzichter iedereen ging uitbetalen had de eigenaar van de wijngaard gezegd dat iedereen hetzelfde loon zou krijgen en dat hij moest beginnen met de allerlaatste arbeiders.
Wat waren die blij dat ze zo’n mooi loon kregen, en wat waren de eerste arbeiders boos dat ze niet meer kregen voor hun arbeid de hele dag in de brandende zon.

Maar de eigenaar van de wijngaard ging daar tegenin en zei: “dit loon hebben we afgesproken aan het begin van de dag, dus het is heel rechtvaardig.
Of zijn jullie soms boos dat die ander nu ook met een fijn loon thuiskomt?
Want vele eersten zullen de laatsten zijn en de laatsten de eersten.”

Na wat vragen over en weer zongen we nog een paar liederen en een dankgebed en daarna ging iedereen met een Sint Maarten lekkernij naar huis.
We spraken af dat we elkaar op 6 december weer zouden ontmoeten.
Maar helaas hebben we met het team moeten besluiten dat dit vanwege de aangescherpte coronaregels niet door kan gaan.
We betreuren het zeer dat corona weer roet in het eten gooit, maar we moeten geen risico’s nemen.

Lieve mensen, we zitten alweer in de Adventsweken naar Kerst toe.
Wij wensen jullie allen hele goede en gezegende Kerstdagen toe.
Blijf gezond en zorg met liefde voor elkaar als je hulp gewenst is.
We houden contact met elkaar en hopen elkaar in het nieuwe jaar weer te ontmoeten.

Met een liefdevolle en hartelijke groet van Ciska, Marun en Trudy.
En namens het hele team van de Zonnekerk. 

“Midden in de winternacht” lied 486.