Preek gehouden op 6 maart 2022 over Johannes 11: 55-12: 11

Ds. Rina Mulderij

Gemeente van Jezus Christus,

Het is vandaag erg verleidelijk om vooral naar het verhaal te kijken van de zalving van Jezus door Maria, maar dan laten we de twee kortere verhalen liggen, die er om heen staan. Deze gaan over samenzweringen om Jezus en later ook Lazarus te doden. Ik begrijp dat dit verhalen zijn, die we ergens willen overslaan, dat had ik namelijk ook bij het schrijven van deze verkondiging, want wat moeten we hiermee? Het zijn verhalen van de wereld, die het liefst met een geheime agenda wil werken. Waar je mensen die jou niet aan staan, er uit werkt of doodt, als het lukt. Waar de bewijzen van Gods goedheid verduisterd worden, want dat past niet in ons straatje. In deze verhalen komen we bij de duisternis van de mensheid terecht en daar horen, zien we al zo veel van in het nieuws vandaag de dag. Van samenwerken aan een complot, het vasthouden van macht, angst voor het onbekende, angst voor afname van geloofsgenoten die vertrekken, omdat ze een sensationeel verhaal hebben gevonden. Het is net alsof we hier van de goede boodschap in een slechte B-film terecht zijn gekomen. Maar soms moet je even door die film heen ploegen om te zien, waar het nu echt om draait.

De evangelist Johannes heeft bewust deze twee korte verhalen van Jezus’ arrestatie en vernietiging van bewijs van Gods grootheid om het verhaal van Maria’s overvloedige liefde voor Jezus heen gevlochten. Waar licht is, is ook duisternis. Duisternis die de kop opsteekt om het licht te beheersen, liever nog de wereld uit helpen. Zo wil de duisternis eigen baas spelen, alsof God niet bestaat, alsof ze aan niemand verantwoording hoeft af te leggen. Ze doet wat zij wil: wie houdt haar tegen? De roep om bloed klinkt om erger te voorkomen. Dreigen met tribunalen, want onze dag komt nog. Val die nazi’s maar aan, want zij verdienen het om vernietigd te worden. Slangen zitten overal. Ze maskeren hun slechte intenties, hun listige plannetjes met goedbedoelde woorden en knijpen in het donker.

Ook rondom Jezus krioelt het. Het donker roert zich. Jezus heeft in een aantal tekenen in de hoofdstukken 2 tot en met 11 laten zien, hoe dat Koninkrijk van God eruit zal zien. Er is sprake van rijke genadevolle overvloed zoals we op het feest van Kana zagen of dat je kunt zien en je niet langer blind bent, zoals Jezus met de genezing van een blinde man toont. Met het teken van de opwekking van Lazarus uit de dood laat Jezus zien dat wie in Hem gelooft, leven, eeuwig leven heeft, ook wanneer hij gestorven is. De vrijheid van God roept ook die andere kant op, die van gevangenschap, waar je gebonden bent aan angst of macht. Die kant kan met die vrijheid van God niks, omdat het staat voor die dingen, waar je van alles kunt verliezen. Macht die niets van een offer wil weten, want het houdt liever vast dan, dat het zelf iets opgeeft. Die ander moet het maar ontgelden, want die heeft het fout, die is de zondebok.

Onderweg naar Pasen is het zoeken, kijken met andere ogen naar: waar ligt onze vrijheid in God werkelijk in? Op welke manier ben ik gebonden aan het donker, dat mij tot slaaf wil maken? Of waar ik mijn gevoel van macht wil laten gelden, waar de ander het onderspit moet delven? Waar ik mij onttrek aan God en aan de grootheid, die Hij voor ons heeft neergelegd in het offer van Zijn Zoon? Waar ik die mens ben, die een ander wil doden, waar ik het bewijs van Gods liefde verstoppen wil, omdat dat mij het beste uit komt. Waar ik niets hoef te laten of waar ik geen mijl harder moet lopen, iets juist wel moet doen om deze wereld meer en meer op het hemels Koninkrijk te laten lijken.

Gemeente, deze teksten vormen als het ware een spiegel voor ons. Wat voor kwaad zien wij er in weerspiegeld? Op welke manier ben jij gebonden aan dat wat in het licht van God niet kan bestaan? Waar zie jij de kiemen van Gods liefde voor jou ontspruiten, maar smoor je die in wat jij zelf verlangt en ontgaat het jou wat de Vader wil? Waar mag jij zien dat God voor jou in alle vrijheid Zijn kindschap schenkt zoals Hij aan Israël door de Rode Zee heen vrijheid uit de slavernij in Egypte heeft geboden? Deze vragen gaan vooraf aan wat voor een leerling van Jezus ben je. Het gaat om: hoe ben jij bereid om voor Jezus te gaan en om vanuit dit ja voor Hem de wereld achter te laten? De wereld die alleen voor zichzelf kiest. De wereld die liever moordt, liegt, bedriegt en de Waarheid uit de weg gaat. De wereld die macht niet wil delen en het goede van God ontkent. Dus waar wil jij jouw aandacht aan geven? Aan de vrijheid die God biedt in Zijn Koninkrijk of aan de gebondenheid van deze wereld?

Ik wil afsluiten met een levensles van een oude Indiaan aan zijn kleinzoon:

“Er was eens een oude Indiaan, die elke avond bij het vuur met zijn kleinzoon praatte over het leven. Op een avond vertelde hij het verhaal over de strijd die zich binnen ieder mens afspeelt. “Zoon,” zei hij, die strijd gaat over twee wolven. De eerste wolf heet Kwaad. En dat beslaat alles dat gaat over angst, woede, afgunst, jaloezie, verdriet, hebzucht, arrogantie, zelfmedelijden, schuld, wrok, minderwaardigheid, leugens, valse trots, superioriteit en ego. Deze wolf leeft in ieder mens, hem proberen te negeren heeft geen zin. En blijven zal hij ook altijd, hij hoort bij het leven.” De Indiaan pauzeerde even en vervolgde zijn verhaal. Hij wilde zeker weten dat zijn kleinzoon goed luisterde, want dit was misschien wel de belangrijkste les die hij de kleine jongen wilde meegeven in het leven. Toen hij zag dat de jongen geïnteresseerd naar hem keek, ging hij verder. “De andere wolf heet Goed. En die wolf staat voor vreugde, vrede, hoop, liefde, sereniteit, nederigheid, saamhorigheid, trouw, compassie, vriendelijkheid, waarheid, grootmoedigheid en geloof. Ook deze wolf leeft in ieder mens, al is het soms moeilijk om hem te vinden. Maar blijven zal hij altijd, hij hoort bij het leven.” De kleinzoon dacht even na en vroeg vervolgens: “Maar grootvader, als beide wolven bestaan, en altijd in strijd zijn met elkaar, welke wolf wint dan uiteindelijk?” De oude Indiaan antwoordde eenvoudig: “De wolf die jij voedt.”

Op deze tweesprong staan we allemaal. In deze tijd voor Pasen maken wij voor Gods aangezicht een keuze om vanuit het donker in het licht te komen en Gods kinderen te zijn. Amen.