Zonnekerk september

Na een lange warme zomer zijn we bijna alweer toe aan het nieuwe kerkelijke seizoen. Hopelijk hebben jullie allemaal een fijne zomer gehad met of zonder vakantie(uitstapjes).

Op vrijdag 18 september start het nieuwe seizoen van de kerk met een film in de Schaapskooi om 19.45 uur.
Verdere activiteiten zullen in deze nieuwe Nieuwsbazuin vermeld staan.

Jullie zijn natuurlijk allemaal hartelijk uitgenodigd om aan alle activiteiten deel te nemen, vooral voor de startdienst in de Goede Herder kerk op
zondag 18 september om 09.30 uur.

Op 3 oktober gaan we weer van start met de Bijbelclub ‘Shalom’.
We hopen dan weer in gezondheid bij elkaar te kunnen komen in de tuinkamer van Trudy Edelman aan de Reiger 7.

Tot ziens in het startweekend van 16, 17 en 18 september, en op 3 oktober bij ‘Shalom’.

Met een hartelijke groet namens het hele Zonnekerk-team.

Omdat we deze keer nog geen verhaal vanuit ‘Shalom’ kunnen vertellen, is het misschien leuk om te lezen wat het onderwerp van de Zomerkinderkerk op
zondag 14 augustus is geweest:
De barmhartige Samaritaan (tijdens de Zomerkinderkerk verteld uit de Kijkbijbel)

Daar gaat een man, hij gaat op reis, op reis naar Jericho,
de weg is eenzaam en is lang en kronkelt ook nog zo.
Jeruzalem ligt achter hem. Nog even kijkt hij om,
dan is hij in de eenzaamheid en in de warme zon.

Halverwege springen er twee rovers uit een struik,
zij slaan en zij beroven hem en maken alles buit.
Daar gaat zijn geld, daar gaat zijn jas, al schreeuwt hij ach en wee,
de rovers zonder medelij nemen toch alles mee.
Hier ligt hij in de warme zon, beroofd en zwaargewond,
is er dan niemand die hem helpt, geen mens die bij hem komt?

Moet hij hier sterven langs de weg zo ver van huis vandaan?
Hij roept zo hard hij roepen kan, maar er komt niemand aan.
Komen er voeten dichterbij? Heeft hij gedroomd misschien?
Er loopt een priester op de weg, die zal hem zeker zien!

Hij roept om hulp, de priester gaat gewoon aan hem voorbij.
Hij kijkt niet op, hij kijkt niet om en heeft geen medelij!
Weer is het stil, de krekels staan te zoemen in de zon,
maar ginds komt er weer iemand aan, als die eens helpen kon …!

Het is een man, een priesterhulp, die naar de tempel gaat.
Hij maakt zijn handen ook niet vuil aan iemand op de straat.
Na uren wachten langs de weg hoort hij weer voeten gaan.
Het is geen vriend van Israël, ’t is een Samaritaan!

Als de gewonde man dat ziet, draait hij zijn hoofd opzij.
Natuurlijk gaat die vreemdeling zonder te zien voorbij.
Maar nee, de vreemdeling staat stil. Hij knielt al bij hem neer
en verzorgt zijn wonden goed, hij vraagt: ‘Doet het nog zeer?’

Hij is vol medelij en zorg. Hij helpt hem waar hij kan.
Hij geeft hem water en hij zegt: ‘Ik heb een heel goed plan.
Ik zet je neer op mijn kameel, die draagt je op zijn rug voorzichtig naar de herberg toe,
al gaat het niet zo vlug!’
Zo gaan ze met elkaar op reis, ze lopen in de maat.
Maar de gewonde man die valt van moeheid weer in slaap.

Ze vinden eindelijk een huis, een herberg veiligheid,
de vriendelijke Samaritaan is vol barmhartigheid.
Hij brengt hem water voor de dorst, er is een bed en brood.
Hij zorgt voor alles en hij is een redder in de nood.

De vreemdeling moet verder gaan, de waard krijgt geld, het is
voor hulp aan de gewonde man totdat hij beter is.
Zo wordt de vreemdeling een vriend op weg naar Jericho,
want hij heeft enkel goed gedaan: doe jij dat evenzo!


de barmhartige Samaritaan