Zonnekerk maart


Bijbelclub “Shalom”

Het was fijn om elkaar weer te ontmoeten op maandag 5 februari.
Tijdens de inloop met koffie en thee werd er veel lief, maar ook veel verdriet gedeeld.
Jantsje stak de Paaskaars aan en daarna zongen we ons “Shalom”-lied.

We deden voorbede voor mensen waar zorgen, verdriet en wanhoop zijn.
We wilden onze zorgen delen met God over de oorlogen, die er op dit moment zijn en waar we ons zo machteloos bij voelen.
Het Eerste en Tweede gebod hebben we weer doorgenomen met elkaar. Als we proberen ons daaraan te houden, zal de wereld er veel mooier uitzien.

Het eerste verhaal ging over de wijsheid van Salomo met het ingrijpende verhaal van twee moeders die bij Salomo kwamen met ieder hun eigen verhaal.

Salomo kon heel goed luisteren en hoorde eerst het verhaal van de moeder die vertelde dat ze samen met de andere moeder in één huis woonden en dat ze allebei kort na elkaar een kindje hadden gekregen.

Op een nacht ontdekte de ene moeder dat haar kindje was overleden. Ze ging zachtjes naar de andere moeder die lag te slapen, en verwisselde de baby’s.
De volgende morgen ontdekte de (echte) moeder van het levende kind, dat dit dode kindje niet haar kindje was. De andere moeder ontkende dat ze haar dode kindje had verwisseld met het levende kindje.

Nu stonden die twee vrouwen voor Koning Salomo. Hij gaf de opdracht om een zwaard te halen. Toen de vrouwen begrepen wat er nu zou gebeuren, smeekte de ene moeder: “Nee doe dat niet, geef dan het kind maar aan de andere vrouw, maar dood het alstublieft niet.”
De andere vrouw zei: “Als ik het kind niet krijg, dan jij ook niet.”  

Koning Salomo begreep dat de vrouw die smeekte om het kindje te behouden de echte moeder moest zijn. Die vrouw bleek voor het kind te bezitten wat de andere niet had: Liefde.

Zo werd de wijsheid van Salomo alom geprezen, maar Salomo zei: “Deze wijsheid heb ik van God gekregen.”
Een indrukwekkend verhaal waar we nog wat over nagepraat hebben.

Daarna volgde de tweede pauze met collecte en opgave voor het stamppotbuffet.

Het tweede verhaal ging over de verlamde man. Hij lag al heel lang bij de vijver van Bethesda.
Deze vijver werd soms in beweging gebracht door engelen. Als de vijver dan begon te bruisen, gingen zieke mensen snel het water in en werden ze genezen.

Maar de verlamde man, die geen familie had om hem in het water te helpen, was altijd te laat. En zo kwam het dat hij al 38 jaar wachtte in de hoop dat als het water zou bewegen, hij in het water zou kunnen genezen.

Op een dag kwam Jezus voorbij. Het was sabbat en dat was een dag dat je niets mocht doen. Hij liep langs het water en vroeg aan de man: ”Wil je graag beter worden?”

“Ja Heer, maar als het water gaat golven, is er niemand die mij wil helpen en zijn anderen mij altijd voor. Ik kan niet lopen.” Jezus keek hem liefdevol aan en zei:
“Sta op! Neem je matras op en wandel.”
De man was verbaasd, maar voelde kracht in zijn benen stromen. Hij stond op en pakte zijn matras op en wandelde weg.

De mensen die naast hem lagen waren verbaasd, maar ook boos. Ze zeiden: ”Het is sabbat, dan mag je geen matras dragen.” Dus in plaats van blij te zijn voor de man die al 38 jaar wachtte op genezing waren ze boos.

Toen de man erachter kwam dat het Jezus was die hem had genezen, vertelde hij het aan iedereen.
De mensen werden nog veel bozer en zeiden: “Hij mag zulke dingen niet doen op Sabbat, wij zullen Hem straffen.”
Maar Jezus zei: ”Ik doe wat God wil, Hij is immers mijn Vader!”
De mensen bedachten een plan om Jezus te pakken te kunnen nemen.

Na dit verhaal zongen we nog een aantal liederen en ook “Het onze Vader”.
Tot slot wensten we elkaar wel thuis.

De volgende avonden van de Bijbelclub “Shalom” zijn (om 19.00 uur)
bij Trudy aan de Reiger nr. 7:
– maandag 4 maart
– maandag 8 april
– maandag 6 mei

                                         Met een hartelijk groet van Fenny en Trudy.