Preek gehouden op 24 maart 2024 Zacharia 9,9-10 en Marcus 11,1-11

Ds. Rina Mulderij

Gemeente van Jezus Christus,

Sinds oktober vorig jaar, toen de zoveelste oorlog tussen Gaza en Israël begonnen is, klinkt de leus “From the river to the sea, Palestine will be free” [https://nos.nl/collectie/13959/artikel/2496597-from-the-river-to-the-sea-wat-betekent-het-en-waarom-maakt-het-zoveel-los] – ‘van de rivier naar de zee zal Palestina vrij zijn. Deze tekst roept veel op bij mensen, nu de strijd zo totaal van aard is geworden in het uithongeren van de Palestijnse bevolking in Gaza, de complete vernietiging van hun huizen, scholen en ziekenhuizen als vergelding voor wat er op 7 oktober heeft plaatsgevonden op de Israëlitische bevolking nabij Gaza, waarbij mensen de dood vonden en een dikke 200 mensen ontvoerd zijn als een bizar soort wisselgeld. De uitspraak van de profeet Zacharia ‘van zee tot zee, van de Rivier tot aan de einden der aarde’ kan deze leus oproepen, alsof alle vijanden van Jeruzalem eruit gewerkt moeten worden, desnoods met geweld. Maar ik geloof dat we vandaag iets beters voorgeschoteld krijgen, waar alle mensen op aarde mee gediend zijn. Vandaag horen wij over de goede boodschap van Gods komend vredesrijk, dat op de hele aarde zal neerdalen. Een rijk dat zo anders is, dan wat wij nu kennen met de sterke, machtige mannen en vrouwen, die vooral zichzelf dienen.

De profeet Zacharia hoort het woord van de Heer. Er zal een nieuwe tijd aanbreken. Een tijd, waarover Hanna en Maria gezongen hebben dat de Heer heersers van hun troon stoot (Lucas 1,52), Die vernedert en hoog op heft (1 Samuel 2,7). Wie dacht dat hij groot was, wie in z’n grootheidswaanzin ervan uit ging, dat er niemand boven hem was, die hoort van Iemand die nog grootser is en die bekleed met nederigheid en redding voor ware vrede zal zorgen voor alle volken op aarde. Geen oorlog meer, want alle oorlogstuig zal gebroken worden. Een koning die zo anders is dan alle aardse koningen, die zal daarvoor zorgen. Een koning die namens God zal ingrijpen in de geschiedenis van mensen. God werkt anders dan mensen die met veel triomf en tamtam zich op de borst kloppen, want wat zij doen, dat is geweldig. Tegenstanders liggen op de grond, dood, monddood gemaakt, in het verdomhoekje gezet. Nepnieuws domineert. Bij zogenaamde democratische verkiezingen komen ze als winnaar uit de bus en eigenen ze zich onder luid applaus de overwinning toe. Dat is een grootse prestatie. “Kijk eens hoe knap ik ben. Let niet op wat er achter het podium gebeurt, anders kom jij daar ook bij.”

Onze geschiedenis telt mensen die verlangen naar een tijd van Gods vrede. Wie hier vanochtend naar toe is gekomen, wie deze dienst online, via de kerktelefoon meemaakt, zal daar ook naar verlangen – zo schat ik het in. In deze tijd kunnen we somberen over hoe het nu toch verder zal gaan met deze wereld. Met Israël en Gaza, met Oekraïne en Rusland, Haïti, Soedan, China met aspiraties over land en zee: het is een roerige tijd, waar we in zitten. We zien niet goed meer, waar er licht gloort aan de horizon. Ook in Nederland zijn er zorgen over technologische ontwikkelingen, over polarisatie, hoe kunnen we nog de menselijke maat toepassen. Mensen zoeken naar antwoorden vanuit nationalisme, eigen land eerst, waar mensen vanuit een gevoel verlangen naar simpele oplossingen voor complexe zaken. Vanuit de Schrift zien we dat dergelijke antwoorden geen vrucht zullen dragen. Het lijkt mooi, maar dat is het niet en daar kennen we uit recente moderne geschiedenis schrijnende voorbeelden van, waar het van de regen in de drup is gekomen. Net als van mensen die er geen genoegen mee hebben genomen, dat mensen onderdrukt worden, moderne profeten als Martin Luther King, Diettrich Bonhoeffer, Malala, Boyan Slat, die zo vele mannen en vrouwen met en zonder naam of gezicht die het niet eens zijn met de huidige status quo en die zijn opgestaan tegen onrecht.

Die vrede van God vraagt van ons dat wij er werk van maken. Dat we onbarmhartige structuren omvormen, dat we elkaar nodig hebben en niet dat we de één tegen de ander uit spelen of dat we zondebokken zoeken, zodat we vooral niet naar onszelf hoeven te kijken. Dat vraagt om een dienende, nederige houding, ook van hen die regeren, leiding geven – je kunt dat niet eisen van een ander, terwijl je zelf buiten schot blijft. Vrede van God betekent ook naar jezelf kijken en zien, waar je met jezelf die vrede waar kunt maken. Daar hebben we ook Jezus bij nodig die als een vredeskoning in ons leven komt – dat we zien met Zijn ogen naar anderen en ook naar onszelf. Vrede voor deze hele aarde, dat is een hele kluif voor ons, maar we kunnen al in het klein beginnen. Vandaag al mogen we in God vrede vinden, in welke situatie we ook bevinden. De onrust, de storm woedt, maar dat betekent niet dat wij daardoor alle kanten op moeten gaan of mee gaan met de hoek, van waar uit de wind komt. Het vraagt van ons dat wij in alles wat we ervaren dat we Gods weg volgen en zien wie God ons gegeven heeft om de vrede, de redding, de uiteindelijke overwinning waar te maken. Deze week worden wij erbij bepaald dat de weg van Gods vrede gaat door aanvechting, verraad, vernietiging tot de dood aan het kruis en dat Jezus opstaat. Door onze kwetsbaarheid, onze zwakte bouwt God aan vrede en gerechtigheid. Hij weet wat we echt nodig hebben om te leven op deze aarde. Dat is niet via het grootse, het machtigste, maar God in Jezus staat naast ons. Daar werkt God aan vrede voor alle volken, door er te zijn. Daar schuilt Gods kracht in. Dat we vanuit genade nieuw leven krijgen aangereikt. Dan zal ieder mens vrede kennen. Amen.